گزارش برگزاری مراسم ٨ مارس، روز جهانی زن در شهر اروبروی سوئد

به مناسبت ٨ مارس، روز  جهانی زن، سمیناری در شهر اوروبروی سوئد برگزار شد. این سمینار در روز شنبه ١٢ مارس از طرف فدراسیون زنان چپ سوئدی (اس کو و )  با همکاری سازمان های مستقل سیاسی زنان، حقوق زنان و صلح طلب در سالن خانه فرهنگ  شهر اوروبرو برگزار گردید. کانون زندانیان سیاسی ایران (در تبعید) – واحد اوروبرو نیز در این سمینار حضور و از ساعت سه وسی دقیقه تا چهار و چهل و پنج دقیقه با اجرای سخنرانی به زبان سوئدی و نمایش  فیلم سنگسار ثریا ­- م، صدمین سالگرد روز جهانی زن را گرامی داشت.
در این برنامه که تعدادی از فعالان سیاسی ایرانی و سوئدی حضور داشتند، ابتدا رفیق گلاویژ رستمی عضو حزب کمونیست ایران و کمیته اجرایی کانون  زندانیان سیاسی ایران (در تبعید)- واحد اوروبرو به نمایندگی از طرف کانون سخنرانی کرد. پس از پایان سخنرانی، برنامه با نمایش فیلم سنگسار ادامه یافت. حاضران در سالن بویژه سوئدی های حاضر در سالن، به شدت تحت تاثیر فیلم و فضای حاکم بر اجرای صحنه سنگسار آن قرار گرفتند. 
در آغاز برنامه رفیق گلاویژ، سخنرانی خود را با خوش آمد گویی به حضار اینگونه آغاز کرد. 
رفقا، دوستان و مهمانان گرامی!  
خوش آمدید!
روز جهانی زن را به تک تک شما تبریک میگویم!
اگر بخواهم یک توضیح کامل و همه جانبه از وضعیت و بی حقوقی زنان در ایران را  خدمت شما حضار گرامی ارائه دهم، شاید بتوان ساعتها  صحبت کرد. اما سعی خواهم کرد اندکی چند در مورد ٨ مارس و مشکلات زنان ایران از جمله قانون  سنگسار که بصورت فیلم نیز مشاهده خواهید نمود، صحبت کنم.
امسال ٨ مارس، صدمین سالگرد روز جهانی زن بسیار تاریخی بود و در شرایطی برگزار شد که امواج مبارزات انقلابی و توده ای، بخش کثیری از خاورمیانه و شمال افریقا را فرا گرفته است. تا جاییکه گسترش خیزش های مردمی، کشورهای منطقه و پایه های دیکتاتوری های کهن را به لرزه در آورده است.
قیام مردم در این منطقه یک بار دیگر اسطوره همراهی برنامه های نئولیبرالی و بازار آزاد و دمکراسی را درهم شکست و به روشنی نشان داد که برنامه های تعدیل ساختاری دیکته شده از جانب نهادهای مالی جهانی در این کشورها، تنها با اتکاء به خشن ترین دیکتاتوری ها به اجرا در آمده است. اجرای سیاستهای اقتصادی نئولیبرالی توأم با تشدید استبداد سیاسی با تحمیل بی عدالتی های اجتماعی و راندن بخشهای وسیعی از مردم به زندگی کردن در زیر خط فقر، از زمینه های عینی خیزش های انقلابی اخیر بوده است. زنان و بویژه زنان کارگر و زحمتکش که از قربانیان اصلی سیاست های ریاضت اقتصادی و بی حقوقی های سیاسی و اجتماعی در این جوامع بشمار می آیند یک پای نیرومند این تحولات انقلابی هستند.
گلاویز در ادامه سخنرانی خود، با توجه به تجربه بیش از سه دهه از مبارزات مردم ایران علیه حاکمان جمهوری اسلامی گفتند:
تجربه بیش از سه دهه مبارزات پرشور  توده های مردم ایران تحت حاکمیت رژیم جمهوری اسلامی و نگاهی به درس ها و تجارب انقلابات اخیر در کشورهای منطقه به روشنی نشان می دهد که تعقیب خواست ها و مطالبات زنان در چهار چوب قانون اساسی و استراتژی اصلاح رژیم  و یا براندازی نرم و مخملی آن که فمنیسم لیبرال - مذهبی و کل طیف لیبرالیسم بورژوائی ایران بدنبال آن هستند توهمی بیش نیست.
اکنون نه تنها به اين اعتبار که اکثريت زنان تحت ستم ايران را زنان کارگر و زحمتکش تشکيل مي دهند، بلکه به دليل عمومیت یافتن خواست سرنگونی رژیم و بن بست استراتژی جریانات لیبرال که مطالبات زنان را از مسیر اصلاح رژیم تعقیب می کنند، زمينه براي پيشروی آلترناتيو سوسياليستی در جنبش زنان  بیش از هر زمان دیگری فراهم آمده است.
برای تضمین پیشروی جنبش زنان و به میدان آوردن زنان کارگر و زحمتکش در ابعاد میلیونی، باید بر خواست ها و مطالبات رفاهی زنان، و بر ضرورت حیاتی استقلال اقتصادی زنان تأکید کرد. فعالان سوسیالیست جنبش زنان در ایران باید کار و فعالیت در میان این توده وسیع زنان کارکر و زحمتکش را  محور فعالیت خود قرار دهند. 
رفیق گلاویژ، در فراز دیگری از سخنرانی اش، با بیان اینکه ما سنگسار و اعدام را محکوم می کنیم  ادامه دادند:
بیش از سه دهه است که نظام جمهوری اسلامی هزاران نفر ازپیشروان و فعالین کارگری،  فعالان حقوق بشر ، روزنامه نگاران ، نویسندگان ، سیاستمداران ، روشنفکران ، زنان و حتی کودکان زیر ١٨ سال را به جوخه های اعدام سپرده و دهها نفر دیگر به ویژه زنان را سنگسار نموده است.
اگرچه رژیم جمهوری اسلامی به منظور حفظ حاکمیت و خفه کردن هرگونه صدای اعتراض توده های مردم ایران، با پیشبرد سیاست سرکوب عریان، زندانهای خود  را از زنان انقلابی، فعالان سیاسی و کارگری مملو کرده است، با وجود این، توده ها در مبارزات خیابانی شان نشان داده اند که، نه تنها رژیم با سرکوب مردم راه به جایی نخواهد برد بلکه، تداوم این وضعیت منجر به برافروختن خشم و انزجار مردم و  تشدید مبارزه علیه رژیم نیز گشته است.
گلاویژ رستمی در قسمت پایان سخنرانی خود، ضمن اشاره به گسترش اعدام ها در ایران یادآور شدند:
با وجود اینکه تمام جهان به طور روزمره شاهد این اعدامها و سنگسارها بوده اند و به مجموعه ای از تصاویر خشن، ضدانسانی و غم انگیز سنگسار و حتی فیلم سنگسار ثریا . م  مادر چهار فرزند نیز دسترسی داشته اند، امّا  تا بحال هیچ کشوری حتی عفو بین الملل نیز این قصاوتهای جمهوری اسلامی را به طور جدی محکوم نکرده اند

از جمله خود سوئد به عنوان یک کشور دموکراتیک، که هم در سازمان ملل متحد و هم در اتحادیه اروپا از نفوذ و جایگاه ویژه  و محکمی برخوردار است، تا بحال به دلیل منافع اقتصادی خودش  به این همه نقض وحشیانۀ حقوق بشر در ایران هیچگونه مخالفت و یا عکس العمل واقعی  نشان نداده است.

درست به همین دلیل و به مناسبت ٨ مارس روزجهانی زن، ما به عنوان جزئی ازجنبش انقلابی توده های تحت ستم ایران به سوی شما  توده های مردم و تشکل های کارگری، نهادهای انسان دوست و دمکراتیک، دست اتحاد و  همکاری دراز می کنیم. چون اتحاد و تشکل انترناسیونالیستی رمز پیروزی و رهایی و به دست آوردن تمام خواست های انسانی و برحق ما ستمدیدگان و به خصوص

گرامی باد هشت مارس روزجهانی زن
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی
زنده باد آزادی، زنده باد برابری!

کانون زندانیان سیاسی ایران (در تبعید)- سوئد (واحد اوروبرو)