مجری: شهین پویا
مادر لباس ها را گرفت و گفت: هفت سال مرا از کرج به اوین کشاندید، و هر بار پرسیدم دخترم کی آزاد می شود؟ گفتید: بزودی. حالا بی آنکه حتی نشانی گورش را بدهید تنها لباس هایش را تحویلم میدهید؟! لباس های او را بر آستانه در خانه مان آویزان می کنم تا یادمان نرود شما با ما چه کردید.
آنان که هزاران زن و مرد را در زندانها به دار آویخته و تیرباران کردند، آنان که هزاران دختر و پسر جوان را به جوخه های مرگ سپردند، آنان که سرکوب و آزار مردم را ضامن بقای حکومت نکبت بار خود می دانند، آنان که می خواهند کشتار هزاران زن و مرد به فراموشی سپرده شود، باید بدانند مادران، پدران، همسران، فرزندان، خواهران، برادران و توده مردمی که فرزندان شان در زندان های حاکمان جنایت کار اسلامی به جوخه مرگ سپرده شدند، هرگز این جنایت وحشیانه را فراموش نخواهند کرد و عاملان و مسببان آن را نخواهند بخشید. آنان که امید دارند با گذشت زمان، این جنایان هولناک و این زخم عمیق اجتماعی به فراموشی سپرده شود، باید بدانند که ما این جنایات را نه فراموش می کنیم و نه میبخشیم.
مقدم شما دوستان و یاران عزیز را به بیستمین گردهمائی در باره کشتار زندانیان سیاسی در دهه شصت گرامی میداریم. با امید به اینکه برنامه بیاد ماندی دیگری را به اتفاق، با یاد مردان و زنان مبارزی که در زندانهای جمهوری اسلامی به جوخه مرگ سپرده شدند، برگزار کنیم.
تاریخ ایران، تاریخی خونین و همواره با شقاوت و قتل و کشتار و سرکوب همراه بوده است. حکام برای اعمال حکومت خودکامه و تامین منافع سیاسی و طبقاتی خود از سرکوب و قتل و کشتار به مثابه ابزاری برای عقیم کردن حقوق مردم و انقیاد جامعه و به عقب راندن جنبشهای ترقیخواهانه استفاده کردهاند.
با وجود همهی این شقاوتها، مبارزه برای تغییر و تحول در جامعه به اشکال گوناگون در دورانهای مختلف تاریخی ادامه داشته است و در دو مقطع تاریخی در دوران معاصر مردم علیه حکام شوریدند، اما چه شد که حکومتهای حاکم بر ایران توانستند استبداد را مجددا بر ایران حاکم و دیکتاتوری خود را برقرار کنند؟ آیا این، نشانه قدرت سرکوب است؟ چه عواملی باعث میشوند مردم و پیشاپیش آنها سازمانها و احزاب سیاسی نتوانند با سرکوب حاکم مقابله کنند؟ کشتار مخالفان در ههی ١٣٦٠ چه تأثیری بر فعالیت و حیات سیاسی سازمانها و احزاب سیاسی و جامعه و انقلاب ایران داشت؟ قربانیان اصلی کشتارهای دههی شصت چه نیروهایی بودند؟ آیا نیروهای مخالف حکومت میتوانستند با در پیش گرفتن سیاستهای متفاوتی از کشتار مخالفان در دههی ١٣٦٠ جلوگیری کنند؟
سخنرانان برنامه در میزگردی که به این پرسش ها پاسخ خواهند داد و این فصل مهم از تاریخ خونبار ایران را ورق خواهند زد.
برنامه را با یک دقیقه کف زدن به یاد و در بزرگداشت جان باختهگان زندان های رژیم آغاز میکنیم. سپس دوست عزیز هنرمندمان فریبرز فخاری قطعاتی بیاد و در بزرگداشت هزاران مبارزان زن و مردی که در زندانهای جمهوری اسلامی به قتل رسیدند، اجرا میکند. بعد از وی، دوست هنرمندمان رویا صادقی ترانه “ای زندانی” را همراه با پیانوی آرش اجراء خواهد کرد.
بخش بعدی برنامه، میزگرد سیاسی خواهد بود با حضور رفقا ابراهیم علیزاده(حزب کمونیست ایران)، عباس توکل(سازمان فداییان-اقلیت)، حمید تقوایی(حزب کمونیست کارگری)، حسن حسام(سازمان انقلابی کارگران ایران(راه کارگر)-کمیته مرکزی و علی صادقی(حزب رنجبران ایران). مدت زمان میزگرد سه ساعت خواهد بود.
احمد موسوی، زندانی سیاسی سابق و از جان بدربردگان دههی شصت، اداره میزگرد را به عهده خواهد داشت.
بعد از میزگرد یک ربع استراحت خواهیم داشت.
ترانه سرا و نمایشنامهنویس نامدار ایران، ایرج جنتی عطایی نخستین مهمان بخش دوم برنامه هستند.
گیسو شاگری خواننده تبعیدی، دومین مهمان این بخش هستند.