شهین پویا
رفقا، دوستان، حضار محترم، به بیستویکمین گردهمائی و بیستوششمین سالگرد بزرگداشت هزاران زن و مرد مبارزی که در زندانهای جمهوری اسلامی در دههی شصت و سالهای قبل و بعد از آن جان سپردند، خوش آمدید. گردهمائیهای استکهلم، میعادگاه ما دادخواهانی است که باور داریم تنها راه جلوگیری از تکرار فحایعی که در سی و پنج سال اخیر به ویژه در دههی شصت در ایران رخ داده است، اجرای عدالت و ایجاد جامعه ای نوین و انسانی مبتنی برعدالت اجتماعی و برابری است.
در خلوت روشن با تو گریسته ام
برای خاطر زندگان،
و در گورستان تاریک با تو خوانده ام
زیبا ترین سرودها را
زیرا که مردگان این سال
عاشق ترین زندگان بودند
آنان که هزاران زن و مرد را در زندانها به دار آویخته و تیرباران کردند، آنان که هزاران دختر و پسر جوان را به جوخه های مرگ سپردند، آنان که سرکوب و آزار مردم را ضامن بقای حکومت نکبت بار خود می دانند، آنان که می خواهند کشتار هزاران زن و مرد به فراموشی سپرده شود، باید بدانند مادران، پدران، همسران، فرزندان، خواهران، برادران و توده مردمی که فرزندان شان در زندان های حاکمان جنایت کار اسلامی به جوخه مرگ سپرده شدند، هرگز این جنایت وحشیانه را فراموش نخواهند کرد و عاملان و مسببان آن را نخواهند بخشید. آنان که امید دارند با گذشت زمان، این جنایان هولناک و این زخم عمیق اجتماعی به فراموشی سپرده شود، باید بدانند که ما این جنایات را نه فراموش می کنیم و نه میبخشیم.
سرکوب در ایران تنها محدود به عرصهی سیاسی و برپا کردن تخت شکنجه و دار اعدام در زندانها نبوده است. عرصههای دیگر اجتماعی، از جمله فرهنگ و ادبیات، یکی از عرصههای مهم برای تاخت و تازه حکام و ایجاد سانسور و اختناق در جامعه و به دار کشیدن آنها بوده است.
در برنامه ی امروز، همراه با سخنرانان برنامه، به بررسی زمینههای این تاختوتاز و تاثیر سرکوب و زندان در دههی شصت بر شعر ادبیات و شعر در زندان میپردازیم.
برنامه را با یک دقیقه کف زدن به یاد و در بزرگداشت هزاران زن و مردی که رزیم واپسگرای جمهوری اسلامی در زندانهایاش جانشان را گرفت، آغاز میکنیم. بعد از آن، دوست عزیز هنرمندمان فریبرز فخاری قطعهی زیبایی با سوپرانو بیاد و در برزگداشت هزاران زن و مردی که در زندانهای جمهوری اسلامی به قتل رسیدند، اجرا خواهد کرد. بعد از آن، رفیق عزیزم، پیوند مقدمهی کوتاهی بر مباحث امروز تقدیم شما میکند.
در نوبت بعدی، ایرج مصداقی، چند شعر از اشعاری را که در زندان سروده شدهاند، بیاد و در گرامی داشت هزاران زندانی سیاسی قتلعام شده در دههی شصت، برای ما را میخواند.
شهروز رشید، تحت عنوان “خاوران، و شعر ” با ما سخن خواهد گفت. بعد از وی، احمد موسوی با ما از ” شعر در زندان” میگوید.
اسد سیف، تحت عنوان “تأثیر زندان بر ادبیات معاصر ایران” سخنرانی خواهد کرد.
مهدی اصلانی، سخنان خود را تحت عنوان”چه پسینی دارد این ماه شقه شده” ارایه خواهد داد.
نسیم خاکسار، از “ادبیات در برابر فراموشی” سخن خواهد گفت.
در بخش دوم برنامه، دوست و همراه سالیان برنامههای سالگرد، نادر میرلاشاری، همراه با دوستان هنرمندش چند ترانه و آواز همراه با رقص خانم اگنس اجرا خواهند کرد.
دوستان سخنران، در پایان برنامه، به پرسش های شما پاسخ خواهند داد.
لطفاً تلفنهای دستی را در سراسر برنامه، در داخل و خارج سالن خاموش نمائید. لطف کنید به هنگام برنامه، در سالن جانبی تجمع نکنید و از صحبت کردن خودداری فرمائید. در بیرون از مجتمع فضای مناسب برای تجمع و صحبت کردن وجود دارد.
از توجه و همکاری شما سپاسگزار هستیم.