مقدمه برنامه ٢٢مین گردهمائی

شهین پویا

در خلوت روشن با تو گریسته ام
برای خاطر زندگان،
و در گورستان تاریک با تو خوانده ام
زیبا ترین سرودها را
زیرا که مردگان این سال
عاشق ترین زندگان بودند

رفقا، دوستان، یاران، حضار محترم، به برنامه ای دیگر بیاد و در بزرگداشت هزاران زندانی سیاسی که در دهه شصت در زندان های جمهوری اسلامی سر به دار شدند، خوش آمدید. این برنامه، بیست و دومین گردهمایی ما در باره کشتار زندانیان سیاسی در استکهلم است.  گردهمائی های استکهلم، میعادگاه ما دادخواهانی است که باور داریم  تنها راه جلوگیری از تکرار فحایعی که در سی و پنج سال اخیر به ویژه در دهه ی شصت در ایران رخ داده است، اجرای عدالت و ایجاد جامعه ای نوین و انسانی مبتنی برعدالت اجتماعی و برابری است.

٣٤سال پیش، گماشتگان دشنه به دست جمهوری اسلامی با یورش سراسری به مخالفان سیاسی و  کشتار  هزاران زن و مرد مبارز، دهه‌ی شصت را به خونین‌ترین فصل از تاریخ معاصر ایران مبدل کردند. کشتار مخالفان را با اعدام های دسته جمعی در سال شصت آغاز کردند و در تابستان  شصت و هفت آنرا به اوج رساندند.

در تابستان شصت و هفت، با هدف قلع و قمع زندانیانی که از کشتارهای نخستین سالهای دهه ی  شصت جان سالم بدر برده بودند، درب زندان ها را بستند و ارتباط آنها با جهان خارج را قطع کردند. آنگاه، زندانیان را گروه گروه به جوخه‌ی مرگ سپردند و  آنها را دست جمعی و در نهایت پنهان‌کاری در گودال‌های بی‌نام و نشان در سرتاسر ایران به خاک سپردند.

سرکوب و کشتار زندانیان سیاسی در دهه‌ی  شصت، تنها به حذف مخالفان و حاکم کردن استبداد و دیکتاتوری محدود نشد. این کشتار، همه‌ی عرصه های زندگی مردم و جامعه را تحت تائیر قرار داد.

در ادامه‌ی بررسی جوانب و وسعت تاثیر کشتار زندانیان سیاسی بر عرصه های مختلف اجتماعی، برنامه‌ی ٢٧مین سالگرد در استکهلم را به تاثیر کشتار زندانیان سیاسی در دهه‌ی شصت بر هنر اختصاص داده ایم. در برنامه ی امروز، همراه با جمعی از بررگان هنر ایران، به بررسی زمینه های این تاخت و تاز و تاثیر سرکوب و زندان در ایران بر هنر می پردازیم.

برنامه را با یک دقیقه کف زدن به یاد و در بزرگداشت هزاران زن و مردی که رژیم واپسگرای جمهوری اسلامی در زندان هایش جانشان را گرفت، آغاز می کنیم. سپس دوست عزیز هنرمندمان فریبرز فخاری قطعه ی زیبایی با ساکسیفون سوپرانو بیاد جان سپردگان اجرا می‌کند. بعد از وی، دوست عزیزم پیوند مقدمه ی کوتاهی به مباحث امروز تقدیم شما می کند.  

در بخش اول برنامه، وانشا رودبارکی، ناصر رحمانی نژاد و جمیله ندایی به ترتیب در رابطه با ردپا و تاثیر  سرکوب و زندان بویژه در دهه‌ی شصت بر هنر نقاشی، تئاتر و سینما سخنرانی خواهند کرد.

در بخش دوم برنامه، ایرج جنتی عطایی، هادی خرسندی و اسفندیار منفردزاده به ترتیب در رابطه با ردپا و تاثیر  سرکوب و زندان بویژه در دهه ی شصت بر ترانه سُرایی، ظنز و آهنگسازی سخنرانی خواهند کرد.

در پایان همراه با شما یکی دو ترانه و سرود دسته جمعی اجرا خواهیم کرد.

خبر کوتاه بود. شاهرخ زمانی، کارگری زندانی در اثر فشارهای وارده بر او در زندان حکومت توحش بربریت و نظام سرمایه داری و ارتجاع حاکم بر ایران، به دنبال سکته مغزی در گذشت. جرم شاهرخ زمانی، مبارزه برای حقوق کارگران بود. حکومت جهل و جنایت جمهوری اسلامی تحمل او را نداشت و به زندانش افکند. او نیز در نهایت به اردوی مبارزانی پیوست که در زندان های ایران به قتل رسیدند.

بیاد او و جان‌باختگان و سربه‌داران مبارز و آزادی‌خواه دهه‌ی شصت و دهه‌ی‌های بعد از آن، به پا می‌ایستیم و به اتفاق یک دقیقه کف می‌زنیم.  

به برنامه مجازی ٢٢مین گردهمائی در باره کشتار زندانیان سیاسی خوش آمدید.

This site is registered on wpml.org as a development site. Switch to a production site key to remove this banner.