مادر لباس ها را گرفت و گفت: هفت سال مرا از کرج به اوین کشاندید، و هر بار پرسیدم دخترم کی آزاد میشود؟ گفتید: بزودی. حالا بی آنکه حتی نشانی گورش را بدهید، تنها لباس هایش را تحویلم میدهید؟! لباس های او را بر آستانه در خانه مان آویزان می کنم تا یادمان نرود شما با ما چه کردید.
سی و سه سال از کشتار زندانیان سیاسی در تابستان شصت و هفت و چهل سال از اعدامهای جمعی و گسترده زندانیان سیاسی در سالهای نخستین دهه شصت میگذرد. از آن زمان جامعه ایران دستخوش حوادث زیادی بوده ونارضایتی و مخالفت با جمهوری اسلامی به اوج رسیده و اقشار بیشتری از مردم که جان و زندگی و کار و معیشت و حق و حقوقشان مورد تعرض قرار گرفته است، به صف مبارز علیه جمهوری اسلامی و وضع موجود، پیوستهاند. به میزان گسترش مبارزات تودههای مردم، جمهوری اسلامی نیز به همان میزان سرکوب را وسیعتر کرده و قتل و کشتار را از زندان به خیابان کشانده است. آنچه که بیش از همه در اعتراضات توده مردم در سالهای اخیر به چشم میخورد، فریادی است خفته در گلو، دادی است با سرشت عدالتخواهی، مبارزهای است برای تجدید بنای جامعه که پایههای آن بر عدالت و برابری استوار باشد.
اگرچه دادخواهی در دوران جمهوری اسلامی، با نخستین گلولههایی که جمهوری اسلامی به قلب مخالفان خود شلیک کرد، متولد شد، اما دامنه آن با کشتار زندانیان سیاسی در دهه شصت، با قتل جوانان در دیماه ٩۶، در تابستان ٩۷ و آبان ٩۸، با فریاد مادران خاوران، با فریاد مادران و خانوادههای عزیز از دست رفته در بیش از چهار دههی حکومت جمهوری اسلامی، در سراسر ایران گسترش یافت. امروز دادخواهی در ایران، با کار و نان و زندگی مردم، با جنبشهای اجتماعی، نظیر جنبش مبارزاتی مردم علیه جمهوری اسلامی، جنبش کارگری، جنبش زنان و جنبش دانشجویی پیوند خورده و به مقیاس جامعه وسیع و عمومی شده و به یک راهبُرد مبارزاتی برای برقراری عدالت مبدل شده است. توده عظیم میلیونی در ایران، برقراری عدالت در دوران حیات جمهوری اسلامی را تنها در صورتی میسر می بینند که ظالمان و ستمگران و قاتلان به سزای اعمالشان برسانند و آنها را از اریکه قدرت به زیر کشند و جامعهای نو بهپا کنند که در آن، کسی به خاطر اندیشهاش، به خاطر اظهار عقیدهاش، به خاطر پوششاش، به خاطر تجمع و اعتراضاش، به خاطر سازمان و تشکل و فعالیت سیاسی و اجتماعیاش، تحت پیگرد قرار نگیرد، در آن نان و کار و ثروت و امکانات جامعه به مساوات میان مردم تقسیم شود و کسی بیسرپناه و گرسته و پابرهنه نباشد و همه بیکسان در رفاه و آزادی زندگی کنند.
لازم است چند نکته فنی را انجام دهیم تا بتوانیم برنامه را به اتفاق به خوبی برگزار کنیم. برای عدم تداخل صدا در برنامه، بویژه آن دسته از صداهایی که ممکن است در حاشیه بروز کنند، ناچار هستیم صداها را به بندیم و میکروفن را تنها برای کسانی باز کنیم که برنامه اجرا می کنند. “شر اسکرین” را هم به همین خاطر می بندیم.
برنامه، چهار ادمین دارد، که هرکدام، مسئول بخشی از کارهای فنی هستند. از حضار و مدعوین عزیز خواهش میکنیم برای تماس با مسئولان برنامه، از طریق “چت” با “بسی” تماس بگیرید. وی مسئول پاسخگویی به سئوال و نظرات شما است. برنامه همزمان، زنده از یوتیوب و فیسبوک پخش میشود.
پیشاپیش به میهمانان عزیز برنامه، شهرزاد مجاب و ناصر مهاجر، فریبرز فخاری و حسین گُردین که دعوت ما را برای شرکت در این برنامه پذیرفتند و همچنین به دوستان و یارانی که همواره در همهی این سالها در کنار ما بوده و همراه با ما در برنامههای سالگرد شرکت کردهاند و همچنین دوستانی که جدیدا در این برنامه شرکت کرده اند، خوش آمد میگویم.
برنامه ۲٩مین گردهمایی در باره کشتار زندانیان سیاسی را با یک دقیقه کف زدن بیاد و در گرامیداشت هزاران زن و مرد مبارزی که در زندانها و در جریان مبارزه علیه جمهوری اسلامی در دهه شصت و پیش و بعد از آن جان باختند، آغاز میکنیم. سپس دوستان هنرمندمان فریبرز فخاری و حسین گُردین قطعهای بیاد جانهای از دست رفته، خواهند نواخت. دوستان هنرمند ما در خلال برنامه نیز قطعاتی اجرا خواهند کرد.
سپس دوست عزیزم فتان جوکار، گزارش کوتاهی در رابطه با دادگاه نوری تقدیم حضورتان میکند.
برنامه را با سخنرانی مهمانان عزیزمان، شهرزاد مجاب و ناصر مهاجر ادامه خواهیم داد.
دوست عزیزمان شهرزاد مجاب، با عنوان “عدالت انقلابی: تئوری و پراتیک در بستر روابطی بس ناعادلانه” سخنرانی خواهند کرد.
دوست عزیزمان ناصر مهاجر، با عنوان” “در باره دادخواهی و رابطه آن با جنبشهای اجتماعی” سخنرانی خواهند کرد.
هرکدام از دوستان سخنران، سی تا سی و پنج دقیقه سخن خواهند گفت.
بعد از سخنرانی ده دقیقه تنفس خواهیم داشت.
بعد از تنفس، دوستان هنرمندمان، فریبرز و حسین قطعاتی اجرا خواهند کرد.
در نوبت بعدی برنامه، به مدت نیم ساعت پرسش و پاسخ خواهیم داشت. دوستانی که از سخنرانان پرسشی دارند، لطف کنند در صفحه چت، علامت پنج بنویسند. به دلیل کمبود وقت، از دوستان میخواهیم پرسشهای خود را کوتاه مطرح کنند و از پرداختن به مسایل دیگر خودداری نمایند.
در پایان، کلیپی خواهیم داشت که ایرج جنتی عطایی شعری از اشعارش را دکلمه می کند.
اکنون در گرامیداشت هزاران زندانی سیاسی که در زندانهای جمهوری اسلامی، در دهه شصت و دههای بعد از آن، به قتل رسیدند، به اتفاق یک دقیقه کف میزنیم.
رفیق عزیزم فتان گزارشی دادگاه حمید نوری را ارایه میدهد.
سخنرانی را با رفیق عزیزمان شهرزاد مجاب آغاز میکنیم.
پرفسور شهرزاد مجاب، محقق، نویسنده، فعال سیاسی و استاد مطالعات آموزش و زنان در دانشگاه تورنتو هست. او مدیر سابق دپارتمان زنان و جنسیت در دانشگاه تورنتو است. کتابها و مقالات متعددی از دکتر مجاب در زمینهی تاثیرات جنگ، آوارگی و خشونت بر آموزش و یادگیری زنان؛ جنسیت، دولت، مهاجرت، رویکرد ضد نژاد پرستی و مارکسیست فمینیستی در تعلیم و تربیت؛ وزنان انقلاب در خاور میانه منتشر شده که برخی از آنها به زبانهای کردی، ترکی، فارسی، عربی، آلمانی، فرانسه و سوئدی ترجمه شده است. کتابهای تازه دکتر مجاب عبارتند از:
* زنان کرد: یک بررسی تاریخی و منبع شناسی با همکاری پرفسور امیر حسن پور.
*مارکسیسم و مهاجرت
*مارکسیسم و فمینیسم
*آموزش از مارکس: نژاد، جنسیت و یادگیری
*زنان، جنگ، خشونت، و یادگیری
از ویژگیهای مهم کارهای شهرزاد مجاب، در دسترس گذاشتن نتایج تحقیقاتش با عموم در اشکال مختلف هنری است. در این زمینه کار های زیادی در مورد زنان و زندان انجام داده است، که آنها را در وبسایت “هنر مقاومت در خاورمیانه” می توان دید.
برنامه را با سخنرانی دوست عزیزمان ناصر مهاجر ادامه میدهیم.
ناصر مهاجر نويسنده و پژوهشگر تاريخ معاصر ايران است. او پس از ترک ایران در سال 1362 در پاریس سکونت گزید. از بنیانگذاران نشریه آغازی نوست و به مدت نُه سال عضو هیئت تحريریه آن بوده است. او از 1374 تا 1378 سردبير فصلنامه نقطه بود. وی در سالهای تبعید، به زبانهای انگلیسی و فرانسه و بیشتر فارسی نوشته، از نقد و بررسیهای فرهنگی و جستارهای سیاسی تا پژوهشهای تاریخی و جامعهشناختی. پارهای از نوشتههایش از این قرارند: ٢٣ داستان كوتاه ايرانی؛ كتاب زندان در دو جلد؛ گريز ناگزير: سى روايت گريز از جمهورى اسلامى ايران در دو جلد. خیزش زنان ایران در دو جلد با همکاری مهناز متین؛ مجله پيك سعادت نسوان با همكارى بنفشه مسعودى؛ به زبان قانون، بیژن جزنی و حسن ضیاء ظریفی در دادگاه نظامی با همکاری مهرداد وهابی؛ راهی دیگر، روایتهایی در بودوباشِ چریکهای فدایی خلق ایران در دو جلد با همکاری تورج اتابکی و باقر مؤمنی، رهروی در راه بی پایان در دو جلد. از آخرین نوشتههای او میتوان به صدای یک کشتار و نوشته مشترکاش با کاوه یزدانی به انگلیسی در باره گسست بزرگ در “چه چیزی از مارکسیست باقی مانده است” و”درنگی انتقادی در بارهی نئولیبرالیسم” با مهرداد وهابی اشاره کرد.
در این قسمت از برنامه به پرسش و پاسخ میپردازیم. دوستانی که علاقمند هستند از سخنرانان سئوال کنند، لطف کنند سئوالاتشان را کوتاه به پرسند که وقت کافی برای سئوالات بعدی داشته باشیم. دوستانی که از سخنرانان پرسش دارند، لطف کنند در صفحه چت، علامت پنج بنویسند.
آخرین قسمت برنامه بیست و نهمین گردهمایی، دکلمه دوست عزیزمان ایرج جنتی عطایی پخش خواهد شد.