مقدمه برنامه
شهین پویا
در پی آن همه خون که بر این خاک چکید، ننگمان باد این جان، شرممان باد این نان، اگر فریاد برنیاوریم؛ بیاد میآوریم و فراموش نمیکنیم و نمیبخشیم، این همه خونی که جمهوری اسلامی در این خاک ریخت. ما ننشستیم و تماشا نخواهیم کرد، ما جمعایم و موج که چون کوه به ساحل میریزد.
مهمانان گرامی، حضار محترم، دوستانی که از طریق پخش زنده با ما هستید، سلام. به سیُمین گردهمایی در باره کشتار زندانیان در استکهلم خوش آمدید.
سی سال پیش در چنین روزی، نخستین گردهمایی در باره کشتار زندانیان سیاسی را در مدبوریار پلاتسن استکهلم برگزار کردیم. شاید بسیاری از شما عزیزان، آن برنامه را بهخاطر داشته باشید. آن برنامه با برنامههای سالهای پیش از آن که سازمانهای چپ به اتفاق برگزار میکردند، بسیار متفاوت بود. برای نخستین بار زندانیان سیاسی، کسانی که خود از کشتار زندانیان سیاسی در دهه شصت جان به در برده بودند، برنامه را برگزار و به بیان تجارب و خاطراتشان پرداختند و دادخواهی که تا آن زمان در خارج کشور مطرح نبود، ستون اصلی برنامههای سالگرد و سمینارهایی شد که کانون زندانیان سیاسی ایران (در تبعید) در سوئد و چند کشور دیگر از جمله در استرالیا، آلمان و هلند، از آن تاریخ به بعد برگزار کرد.
در این سی سال، سعی ما همواره براین بوده است که پرونده جنایات جمهوری اسلامی در دهه شصت را باز و تمام ابعاد و جنبههای کشتار مخالفان در دههی شصت وتاثیر آن بر بخشهای مختلف جامعه و مردم، از جمله دانشگاه، احزاب و سازمانهای سیاسی، فرهنگی و هنری و نسلهای بعدی را مورد بحث و بررسی قرار دهیم. در این سی سال، از حدود دویست نفر، شامل زندانیان سیاسی و خانوادههای جانباختگان دهه شصت، حقوقدانان، نویسندگان، شاعران و هنرمندان در عرصههای مختلف هنری از جمله تاتر، سینما، نقاشی و دانشجو و جوان که در جنبش دانشجویی و جبنشهای اجتماعی در ایران فعالیت داشتند و مجبور به ترک ایران شده بودند، و همچنین رهبران پنچ سازمان و حزب سیاسی چپ، فعالان و متخصصان جوان در عرصههای حقوقی و مردم شناسی، برای پیشبرد این مباحث، دعوت کردیم.
در این سی سال، ضمن افشای جنایات جمهوری اسلامی و کمک به درک بیشتر آنچه که در دهه شصت در زندانهای سیاسی اتفاق افتاد، به نوآوریهای جدیدی در برنامههای سالگرد دست زدیم که تا پیش از ما در خارج کشور مرسوم نبود. از آن میان میتوان به برگزاری برنامههای هنری، شامل موسیقی، تاتر ، شعرخوانی و رقص اعتراضی، بهعنوان بخشی از صدای سرکوب شده سالهای سیاه در ایران، اشاره کرد. برگزاری سه سمینار سراسری و بینالمللی در لندن و استکهلم و برگزاری راهپیمایی بزرگ دادخواهی در استکهلم، از جمله برنامههایی هستند که کانون زندانیان سیاسی ایران در تبعید در همهی این سالها در سالگرد کشتار زندانیان سیاسی برگزار کرده است.