.
ارتش رژیم صهیونیستی اسرائیل، ۲ تیر ۱۴۰۴ در ادامه حملاتاش به ایران، به زندان اوین حمله کرد و بخشهای نگهبانی، اداری و دادسرای اوین، بند نسوان، ساختمان بهداری و کتابخانه بند چهار را در این حمله به شدت تخریب کرد. بنا به گزارش قوه قضائیه رژیم، دستکم هفتاد و نُه نفر از جمله کارمندان اداری، سربازان وظیفه، زندانیان و خانواده زندانیان که برای ملاقات یا پیگیری قضائی به زندان مراجعه کرده بودند، در میان کشته شدگان هستند.
.
گفته میشود دو نقطه از زندان اوین هدف حمله ارتش صهیونیستی اسرائیل قرار گرفته است. یکی از حملات به نزدیکی “دادسرای شهید مقدس” پایینتر از در ورودی اصلی زندان اوین صورت گرفته که در نتیجه آن ساختمان دادسرا، دیوار بیرونی زندان، بعضی از ساختمانهای اداری و ساختمان کتابخانه آسیب دیده است. انفجار دیگر هم در ضلع شمال شرقی زندان و نزدیک “مجتمع قضایی شهید کچویی” اتفاق افتاد که به ساختمان ملاقاتهای حضوری زندان و ساختمانهای مسکونی نزدیک است.
.
در نتیجه این حملهی تروریستی به زندان اوین، زندانیان سیاسی را روز بعد از حمله با تهدید و خشونت و دستبند و پابند به دو زندان دیگر منتقل میکنند. زنان زندانی بند زنان را به زندان قرچک ورامین و زندانیان مرد بند چهار را به زندان تهران بزرگ (فشافویه) منتقل کردند. بند زنان حدود ۶۰ زندانی سیاسی-امنیتی درخود جای داده بود و بند چهار هم حدود ۷۰ زندانی سیاسی-امنیتی و دوتابعیتی داشت.
.
پس از این حمله، فضای زندان به شدت امنیتی و متشنج شده بود. بعد از حمله، نیروهای سرکوبگر رژیم از یگان ویژه تا نوپو و گارد زندان قبل از نیروهای امدادی به زندان رسیدند و در مقابل بند زنان در ارتفاع مستقر شدند و به آنها گفته بودند اگر نزدیک پنجره شوند به آنها شلیک میکنند. در این وضعیت زنان زندانی مجبور میشوند بندشان را که بخشهایی از آن در اثر بمباران صدمه دیده بود، خودشان تمیز کنند و چون بهداری مختل شده بود، خودشان به زخمیها رسیدگی میکنند، آب، گاز و تلفن زندان هم قطع شده بود.
.
روایت امداگران از حمله به زندان اوین