چهارشنبه ۷ آبان ۱۴۰۴
رئیسیان، وکیل شریفه محمدی محبوس در زندان لاکان رشت، از لغو حکم اعدام این فعال کارگری با یک درجه تخفیف و تبدیل آن به حبس درجه یک (سی سال) خبر داد. رئیسیان افزود: «خوشبختانه فعلاً خطر بروز فاجعه برطرف شد، ولی کماکان از طریق اعاده دادرسی و یا اعمال ماده ۴۷۷ پیگیر هستیم که محکومیت ایشان نقض شود و از اتهام بغی تبرئه شود.»
شریفه محمدی در ۱۴ آذر ۱۴۰۲ به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» در منزل مسکونیاش در رشت دستگیر و در ۱۴ تیر ۱۴۰۳ در بیدادگاه انقلاب اسلامی رشت به اتهام بغی به اعدام محکوم شده بود.
این فعال کارگری در ۲۱ دی ۱۴۰۲ برای بازجویی به زندان سنندج منتقل شد. بازجویان وزارت اطلاعات او را برای گرفتن اعتراف اجباری زیر فشار گذاشتند و شکنجه کردند، بهطوری که پس از بازگشت از بازجویی به بند زندان سنندج، به گفته همبندیهایاش، آثار شکنجه بر بدن و صورت او کاملا مشهود بود.
شعبه ۳۹ دیوانعالی رژیم ۲۱ مهر ۱۴۰۳ حکم اعدام شریفه محمدی را نقض کرد و پرونده او برای رسیدگی مجدد به دادگاه همعرض فرستاده شد. چند ماه بعد، در ۲۴ بهمن همان سال، شعبه دوم بیدادگاه انقلاب اسلامی رشت این فعال کارگری را دوباره به اعدام محکوم کرد.
با وجود باقی ماندن همه ایرادهای پرونده، سرانجام شعبه ۳۹ دیوانعالی رژیم که پیشتر حکم اعدام را نقض کرده بود، ۲۵ مرداد ۱۴۰۴ آن حکم را تأیید کرد.
قاضی عضویت او در تشکل کارگری «کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری» را که مربوط به بیش از یک دهه قبل بوده است، مصداق این اتهام دانسته بود.