بازهم اعدام، بازهم قتل و جنایت در زندان

بازهم اعدام، بازهم قتل و جنایت در زندان

رژیم تبه‌کار جمهوری اسلامی، بعد از اعدام چهار زندانی سیاسی، محمد تقوی سنگ‌دهی، اکبر دانشورکار، بابک علی‌پور و پویا قبادی که در روزهای دهم و یازدهم فروردین در زندان قزلحصار به دار آویخته شدند، در جنایتی دیگر، امیر حسین حاتمی، جوان ۱۸ ساله را نیز در تاریخ ۱۳ فروردین ۱۴۰۵ در قزلحصار به دار آویخت.  امیرحسین پس از شرکت در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در تهران دستگیر شده بود.

امیر حسین، همراه با شش جوان دیگر به اتهام «آتش‌سوزی پایگاه بسیج کاوه در تهران» دستگیر شد. محمدامین بیگلری، علی فهیم، ابوالفضل صالحی سیاوشانی، شاهین واحدپرست کلور، شهاب زهدی و یاسر رجائی‌فر، دیگر اعضای این پرونده‌ هستند که آنها نیز توسط قاضی جلاد، ابوالقاسم صلواتی، به اعدام محکوم شدند. اطلاعات تازه‌ای درباره وضعیت شش عضو دیگر این پرونده در دست نیست. این شش جوان نیز در معرض خطر جدی و قریب‌الوقوع اعدام قرار دارند.

امیرحسین حاتمی هشتمین زندانی سیاسی است که طی دو هفته گذشته اعدام شد. صالح محمدی، سعید داوودی و مهدی قاسمی ۲۹ اسفندماه در قم اعدام شدند. محمد تقوی و علی‌اکبر دانشورکار ۱۰ فروردین و دو هم‌پرونده‌ای آنان، پویا قبادی و بابک علی‌پور، در ۱۱ فروردین اعدام شدند. جمهوری اسلامی، وحید بنی‌عامریان و ابوالحسن منتظر ، دو تن دیگر از این پرونده شش نفره را در ۱۴ فروردین ۱۴۰۵ به دار آویخت.

همه‌ی آنها به دار انتقام از قیام توده‌های مردم در دیماه و در جهت ایجاد رعب وحشت در جامعه، به دار آویخته شدند. همچون همیشه، روند رسیدگی به این پرونده‌ها با اصول دادرسی عادلانه سازگار نبوده و در اصل باید گفت که دادگاه‌های جمهوری اسلامی، بیدادگاه هستند تا دادگاه. زندانیان سیاسی در این بیدادگاه‌ها نه به وکیل انتخابی دسترسی دارند و نه از پیش در جریان کیفرخواست علیه خود که عموما توسط بازجویان و شکنجه‌گران تهیه می‌شود، قرار می‌گیرند. اتکای بیدادگاه‌های جمهوری اسلامی به اعترافات اجباری است که تحت شکنجه اخذ می‌شوند. روسای این دادگاه‌ها به این مسائل آگاه هستند و آرای خود را برپایه داده‌های بازجویان صادر می‌کنند. آنها در قتل زندانیان سیاسی با دادستان و بازجویان همدست هستند.

این توالی زمانی نشان می‌دهد که نه تنها تعداد اعدام‌ها افزایش یافته، بلکه فاصله زمانی میان اجرای احکام نیز کاهش پیدا کرده و در پناه جنگ روندی شتاب‌دار به خود گرفته است. باید علیه اعدام و سرکوب و کشتار صدا را رساتر و از نیروهای مترقی کشورهای محل زندگی‌مان و همچنین مدافعان جهانی حقوق بشر بخواهیم رژیم تبه‌کار جمهوری اسلامی ایران را برای لغو احکام صادر شده اعدام در ایران تحت فشار قرار دهند.

کانون زندانیان سیاسی ایران (در تبعید)، قویا اعدام امیرحسین حاتمی، وحید بنی‌عامریان و ابوالحسن منتظر را محکوم می‌کند. اعدام در هر شکل و فرم آن، قتل دولتی/حکومتی است و باید متوقف شود.

سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی به دست مردم و بدون دخالت خارجی.

نه به اعدام، نه به جنگ امپریالیستی-صهیونیستی-ارتجاعی

زنده باد انقلاب اجتماعی

کانون زندانیان سیاسی ایران (در تبعید)

۴ آوریل ۲۰۲۶ برابر با ۱۵ فروردین ۱۴۰۵

Facebook
Twitter
LinkedIn
Pinterest
Email
This site is registered on wpml.org as a development site. Switch to a production site key to remove this banner.