سیوسومین گردهمائی در باره کشتار زندانیان سیاسی را امسال در حالی برگزار میکنیم که رژیم تبهکار جمهوری اسلامی- در همان حال که شهرهای ایران مورد تهاجم امپریالیسم امریکا قرار دارند – موج صدور و اجرای احکام اعدام زندانیان سیاسی در زندانهای ایران را بهشدت افزایش داده است. هنوز تصاویر کیسههای سیاه حامل بدنهای سرد و خونآلود هزاران جوان مبارز در دیماه ۱۴۰۴ از حافظه جمعی تودههای مردم پاک نشده است که جنایتکاران حاکم بر ایران علاوه بر اعدام ۲۴ معترض جنبش تودهای دیماه ماه در زندان، دو جوان معترض را هم در اصفهان در ملأعام به دار آویختند. جمهوری اسلامی که سخت از بازگشت تودههای مردم به خیابان هراسناک است، بار دیگر بازگشت کرده به شیوه اعدامهای علنی دههی شصت که شماری از زندانیان سیاسی را در ملاءعام خلقآویز کرد.
در سالهای نخستین دههی١٣٦٠، جمهوری اسلامی با کشتار هزاران تن از مخالفاناش در زندانهای ایران، بزرگترین جنایت تاریخ معاصر ایران را مرتکب شد. چند سال بعد در تابستان ١٣٦٧ روحالله خمینی فرمان به کشتار زندانیان سیاسیای داد که از کشتارهای سالهای نخستین دههی شصت جان سالم بدر برده بودند. زندانیان را در نهان و پنهان بیهیچ دفاعی کشتند و پیکر آنها را در گودالهای بینام و نشان، دسته جمعی دفن کردند.
جمهوری اسلامی جنایاتاش را به دههی شصت محدود نکرد. نسلبه نسل، هر صدای مخالفت و اعتراضی را به گلوله بست، به زندان انداخت، شکنجه و اعدام کرد. آزادیخواهان را در جنبشهای اجتماعی، در دیماه ١٣٩٦، در آبان ١٣٩٨ و در جنبش انقلابی زن زندگی آزادی در نیمۀ دوم ١٤٠١ و دیماه 1404 با خشونت و وحشیگری غیرقابل تصور برای انسان، در خیابانهای ایران به قتل رساند، آنان را بهبند کشید و در اوج بیپناهی و بیدفاعی به جوخهی مرگ سپرد تا ترس را بر دلها حاکم کند. این حکومت با این همه خون بر دست، تغییر ناپذیر است و اگر بماند بازهم خواهد کشت. هم اکنون نیز زندانهایاش مملو از زندانی سیاسی محکوم به اعدام است که هر لحظه جانشان در خطر است.
کانون زندانیان سیاسی ایران (در تبعید) در سیوسومین گردهمایی در باره کشتار زندانیان سیاسی که ساعت شش بعدازظهر روز شنبه نوزده سپتامبر ۲۰۲۶، در سالن اجتماعات هوسبیتَرِف در استکهلم برگزار میشود، یاد زنان و مردانی را که در دههی شصت و دهههای بعد از آن جانشان را در راه آزادی و برای رهایی از ظلم و ستم و استبداد جمهوری اسلامی از دست دادند، گرامی میدارد. در این روز، همراه با خانوادهها و تودههای دادخواه و رنجدیده مردم ایران، با صدای بلند فریاد برخواهیم آورد که دادخواهی و رسیدن به عدالت، جز با سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی و قدرتییابی تودههای کار و رنج، میسر نخواهد بود.
سخنرانان برنامه شهلا طالبی، ناصر مهاجر و فریبا ثابت بهتریتب تحت عنوان: “از ژرفای درد و داغ: پیوند نسلها و جنبش دادخواهی”، ” کارزار سه شنبههای نه به اعدام در پرتو کشتار بزرگ ۱۳۶۷” و “حقیقتی که خاموش نمیشود از دهه شصت تا جنبش زن، زندگی، آزادی”، نگاهی خواهند داشت به «نسلهای ناتمام» و گزاره دادخواهی به مثابه یک جنبش اجتماعی، که مادران خاوران برای نخستین بار پرچم آنرا برافراشتند، مادران آبان ۱۳۹۸، زن زندگی آزادی ۱۴٠١ و مادران داغدیده دیماه ۱۴٠٤ آنرا ادامه دادند.
هنرمند مهمان برنامه، خواننده نوپرداز، آیدا جباری همراه با نواختن پیانو، چند ترانه سرود اجرا خواهد کرد.
کانون زندانیان سیاسی ایران (در تبعید)
۷ اوت ۲۰۲۶ برابر با ۱۹ مرداد ۱۴۰۵